MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
25.02.2011 tarihli temyiz isteğinin reddi kararının katılan vekiline tebliğ edilmediği ve bu itibarla katılan vekilinin bu karara yönelik 10.03.2011 tarihli temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucu verilen karar hukuken yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında 26.01.2011 tarihli karar ile karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından beraat kararı verildiği, katılanın yokluğunda verilen 14.02.2011 tarihinde tebliğ edilen bu karara karşı katılanın süresinden sonra 22.01.2011 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu mahkemenin 25.02.2011 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar vermesi üzerine katılan vekilinin bu ek kararı temyiz ettiği ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2012 tarihli iade kararı ile dosyanın mahkemesine iade edildiği ancak öncelikle katılan vekilinin temyiz isteminin reddine dair 25.02.2011 tarihli ek kararına yönelik temyiz isteğinin karara bağlanması gerektiği nazara alınarak yapılan incelemede;
Yokluğunda verilen 14.02.2011 tarihinde tebliğ edilen 26.01.2011 tarihli hükmü, katılan vekilinin CMUK.nun 310/1 maddesinde düzenlenen yasal bir haftalık süreden sonra 22.02.2011 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle verilen 25.02.2011 gün ve 2010/534 esas - 2011/ 30 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek-kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy