MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan ve sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Katılanın işyerini 26/11/2006 günü saat 18:30 sıraları kilitleyerek kapattığını ve 27/11/006 günü sabah saatlerinde işyerinden hırsızlık yapıldığını anladığını söylemesi, sanık ...'un da suçunu kabul etmemesi karşısında; atılı suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması,
2-Dosya kapsamına göre; katılanın işyerinden arka duvarı kırılarak girilip içeriden suç konusu gıda malzemelerinin çalınması ve yaklaşık iki hafta sonra başka bir hırsızlık suçunda sanıkların birlikte yakalanmaları ve sanıklardan ...'un atfı cürüm niteliğindeki iddiası dışında sanıklar ... ve ...'un yüklenen suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,
3-Kabule göre ise;
Sanık ... hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin olan mahkumiyetin bulunduğu karar tekerrüre esas alınması gerekirken, adli sicil kaydında bulunan her üç kararın da tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.