Tebliğname No : 2 - 2013/73560
MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 11/02/2013
NUMARASI : 2011/855 (E) ve 2013/77 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Mağdurun aşamalarda alınan ifadelerinde olay günü saat 15:00 de evden ayrıldığını, sonrasında hırsızlığın olduğunu öğrendiğini beyan ettiği ancak olaydan hangi saatte haberdar olduğuna ilişkin bir beyanda bulunmadığı, kolluk görevlilerince düzenlenen tutanaklarda saat 01:30 da hırsızlığın yapıldığı konuta intikal edildiği belirtilmişse de ihbarın ne zaman kim tarafından yapıldığına ilişkin bir bilgi verilmediğinin anlaşılması karşısında, mağdur ve tutanak düzenleyicileri tanık sıfatıyla dinlenerek hırsızlık eyleminin hangi saatte kim tarafından öğrenildiği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hırsızlık suçundan TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması
2- Dosya içeriğine, sanığın ve mağdurun aşamalarda alınan beyanlarına göre sanığın konut dokunulmazlığını bozma suçunu gece işlediklerine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan, yasal ve yeterli gerekçe de gösterilmeden TCK'nın 116/4 maddesi uyarınca artırım yapılması,
3- Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için ayrıca mağdurun rızasının bulunması gerektiği gözetildiğinde mağdurun sanıktan şikayetçi olmasa dahi kısmen iade edilen mallar yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için rızasının bulunup bulunmadığı ayrıca belirlenmesi gerektiğinden sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı mağdurdan sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, anılan madde uyarınca indirim yapılması,
4- 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 12.00 TL tutarındaki yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy