MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Düşme
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan 06.10.2009 tarihli mahkumiyet hükmünün, sanığın yüzüne karşı verilmesine rağmen temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren işleyeceği belirtilerek yanıltıcı ifade kullanıldığı ancak 17.03.2010 tarihinde sanığa tebliğ edildiği halde sanık müdafii tarafından bir haftalık temyiz süresinden sonra 29.03.2010 tarihinde temyiz edilmesi üzerine verilen ve direnme niteliğinde olan hükmün kesinleştiği halde; dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı yasa uyarınca bir karar verilmesi amacıyla mahalline iade edilmesi üzerine verilen 28.03.2013 tarihli kararın katılan vekili tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;
Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Yasanın 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Yasanın 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekilinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 08/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.