MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın suç tarihinde müştekinin işlettiği işyerine girip bir kısım yiyecek maddelerini alışveriş arabasına koyarak parasını ödemeden işyerinden çıkarken yakalanması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması ve sanığın tekerrüre esas alınan Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2009 tarih ve 2008/220-2009/987 sayılı ilamında, sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümleri uygulandığından, dava konusu eylemden dolayı ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağırı olan Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2009 tarih ve 2008/59-2009/148 sayılı ilamıyla verilen 21.05.2009 tarihinde kesinleşen 4 yıl hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2009 tarih ve 2008/220-2009/987 sayılı ilamıyla verilen 6 ay hapis ve Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2008 tarih ve 2007/558, 2008/680 sayılı ilamıyla verilen 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması koşullu salıvermeye eklenecek süre nazara alındığında sonuca etkili görülmediğinden, ayrıca yargılama giderlerinin sanıktan tahsili konusunda bir karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy