MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık müdafiinin 26.06.2013 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle mahkemenin 27/06/2013 tarihli, 2012/635 Esas ve 2008/17 Karar sayılı eski hale getirme isteminin kabulüne ilişkin ek kararının yok hükmünde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yokluğunda verilen kararın sanığın askerlik adresinde komutanına usulüne uygun olarak 06.02.2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen komutanı tarafından sanığın kendisine tebliğ edilmeyip şahsi dosyasına konulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin öğrenme ile yaptığı temyizin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Aayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy