MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 14.02.2013 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 14.06.2006 tarihli kararda sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın 4 ay hapis cezası olduğu, bozma ilamı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken sanığın eylemine uyan tüm maddeler uygulandıktan sonra sonuç cezanın önceki hükümde yer alan ceza miktarı kadar belirlenmesi gerektiği ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca lehe temyiz halinde sadece sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın gözetileceği nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve bu cezanın kısa süreli olmaması nedeniyle adli para cezasına çevrilmesi mümkün olmadığı halde bozma sonrası verilen 23.09.2013 tarihli kararda kazanılmış hak gözetilerek sonuç cezanın 4 ay hapis cezası olarak belirlenmesi yerine 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi uyarınca tayin olunan 4 ay hapis cezasının 2400 TL adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 31/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy