MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın 08/02/2010 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına, mahkemenin 14/05/2010 tarihli, 2007/999 Esas ve 2008/900 Karar sayılı eski hale getirme isteminin kabulüne ilişkin ek kararın hukuki dayanaktan yoksun ve yok hükmünde bulunmasına göre, söz konusu ek kararın kaldırılmasına karar verilerek ve sanığın, hüküm ve gerekçeli kararın tebliği tarihinde başka suçtan ceza infaz kurumunda olduğunun Uyap'tan anlaşılması karşısında yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, öğrenme ile hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy