MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine ve oluşa göre; sanığın suç tarihinde geceleyin sayılan zaman dilimi içerisinde yakınana ait park halinde kapıları kilitli otomobili, sağ kapı kilidini kanırtarak açıp, düz kontak yöntemiyle çalıştırmaya kalkışmaktan ibaret hırsızlık eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 62. maddelerine ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın ise 142/1-b, 143/1, 35. maddelerindeki hırsızlık suçuna uyduğu, mahkemece her iki Yasa'nın suça uyan hükümlerinin olaya uygulanarak, sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle, lehe olan yasa hükümlerinin belirlenerek sanık hakkında uygulanması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Yasa hükümlerince uygulama yapılıp hüküm kurulmuş ise de; 5237 sayılı Yasa'nın suça uyan 142/1-b maddesindeki cezanın alt haddine bağlı kalınarak temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak alt hadden belirlendiğinin, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesindeki cezanın alt haddinin ise 3 yıl hapis cezası olarak öngörüldüğünün, kalkışma (teşebbüs) hükümleri bakımından 5237 sayılı Yasa'nın 35. maddesi uyarınca yapılan 3/4 oranındaki yasal indiriminin 765 sayılı TCK'nın teşebbüs hükümlerine nazaran açıkça lehe olduğunun, ayrıca 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki suça konu eşyanın değerinin çokluğu veya azlığı kavramının suça konu otomobilin bilinen piyasa değeri nazara alındığında sanık lehine indirim maddesi olarak tatbikinin mümkün olmadığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 35 ve 53. maddeleri uyarınca uygulama yapılıp sanık hakkında kurulan hükmün açıkça sanık lehine olması karşısında bu eksiklik bozma sebebi yapılmamış ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.