Hırsızlık suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 43/1, 2, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2013 tarihli ve 2013/23-640 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26.06.2014 gün ve 13144/44043 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.07.2014 gün ve 2014/250134 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre Mahkemece hükmün gerekçe kısmında; hırsızlık suçuna konu mağdur ...'a ait para ile mağdur ... ...’e ait bulunan kıyafet ve bisikletin, ayrı ayrı kişilere ait olabileceğinin sanık tarafından bilinmediği varsayılarak, sanığın eyleminin bir hırsızlık suçunu oluşturacağının kabul edilmiş olması karşısında, hüküm kısmında çelişkiye düşülerek hırsızlık suçunun mağdurlarının farklı kişiler olduğu gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın, yakınan ...'a ait iş yerinden gerçekleştirdiği hırsızlık eylemi sırasında, suça konu para ile bisiklet ve giysinin farklı kişilere ait olduğunu bilemeyecek durumda olduğunun kabul edilmesi karşısında, eylemin tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı, zincirleme suç hükümlerinin de uygulanamayacağı gözetilmeden, tek fiille birden fazla yakınana karşı suç işlendiği gerekçesiyle TCK'nın 43. maddesinin 2. fıkrası yollamasıyla aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca cezada artırım yapılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 24.12.2013 gün ve 2013/23-640 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; TCK'nın 43/1. maddesi ile artırıma ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle, sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasında, aynı Yasa'nın 62/1. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesine, mahkemenin diğer suçlar yönünden olumlu takdiri dikkate alınarak, hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının da TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca ERTELENMESİNE, aynı Yasa'nın 51/3. maddesi uyarınca sanığın takdiren 1 yıl 8 ay denetim süresine tabi tutulmasına ve denetim süresi içerisinde herhangi bir yükümlülük belirlenmesine veya uzman kişi görevlendirilmesine yer olmadığına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy