MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafiiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
04.01.2013 tarihli kolluk tutanağına göre, sanıkların devriye görevi yapan kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine takip edilmeleri sonrası sanık ...'nin içinde müştekiye ait para ve altının bulunduğu bereyi attığının görülmesi ve suça konu eşyaların kolluk tarafından yapılan araştırma ile müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde sanıklar hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; hırsızlık suçundan hüküm kurulurken ''suçun işleniş biçimi ve konusunun önem ve değeri'' nedeniyle teşdiden hüküm kurulduğu belirtilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan herhangi bir hırsızlık suçunda olduğu gibi teşdit sebebi gösterilmediği gibi buna uygun şekilde alt sınırdan ceza tayin edilmesi, gerekçe bölümündeki cezanın asgari hadden belirlenmesine ilişkin açıklamanın hırsızlık suçuna ilişkin değil konut dokunulmazlığının ihlali suçundan temel cezanın belirlenmesine ilişkin olması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesiyle hükmolunan 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesiyle bir kat artırılması sırasında 12 ay hapis cezası yerine 1 yıl hapis cezasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de bu hatanın sonraki uygulamayla düzeltilmesi karşısında bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesiin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 27/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy