MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen 20.11.2013 tarihli gerekçeli karar, mahkemece adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca 31.12.2013 tarihinde tebliğ olunmuş ise de; sanığın 07.10.2013 tarihli talimat duruşmasında savunmasının alındığı sırada bildirmiş olduğu adrese, bu adresin sanığın bilinen en son adresi olduğundan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre tebligatın yapılması gerekirken yapılmadığının anlaşılması karşısında, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre 31.12.2013 tarihinde yapılan tebliğ işlemi geçerli olmayacağından, sanığın eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine yapmış olduğu 12.02.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve süresinde olmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine dair 17.02.2014 tarih, 1048-641 sayılı ek karar kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy