MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli kararın gerekçe bölümünde sanıkların şikayetçi ...'un konutundan çalınan cep telefonunu kabul etmeleri nedeniyle haklarında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet kararı verildiği kabul edildiği halde katılanlar ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan açılan dava konusunda hüküm kurulmadığı anlaşılmışsa da, zamanaşımı süresi içinde bu konuda mahkemesince karar verilmesinin mümkün olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Mahkemenin dosya içeriğine uygun kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 2 numaralı bozma görüşüne iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1- İddianame ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı, mahkemece sanığın eyleminin aynı Kanun’un 165. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edildiği halde 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine göre TCK’nın 165. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Adli sicil bilgisine göre suç tarihinde sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, " hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması '' gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.