MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
05/03/2008 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 13/03/2008 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 09/06/2012 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak 15/04/2013 tarihinde mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının 02/07/2013 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;
Müştekinin işyeri önüne kapılarını kilitlemeden park ettiği kamyonetinin düz kontak yapılmak suretiyle çalıştırılıp çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması, her iki bentteki suçun öngördüğü cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, aynı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.