MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş yakınan kurumun CMK.nun 260/1 maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı olduğu ;suçtan zarar gören ve kovuşturma aşamasında 02.02.2010 tarihli oturumda şikayetçi olduğunu bildiren şikayetçi kurum vekilinden, davaya katılmak isteyip istemediği de sorularak davaya katılmaya ilişkin bir karar verilmesi gerekirken buna uyulmayarak doğrudan yakınan vekilinin katılan vekili olduğu belirtilmek suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 238. maddesine aykırı davranılmışsa da,hükmü temyiz etmekle katılma yönünde iradesini ortaya koyan yakınanın CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
1-) Mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
6352 sayılı Yasanın Geçici 2.maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.07.2012 tarihli iade kararı sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, katılan vekilinin mühür bozma suçundan 02.02.2010 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA),
2-) Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,yazılı şekilde “beraat” kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddeleri gereğince sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA , 25/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Full & Egal Universal Law Academy