MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.04.2013 gün, 2012/6-1437, 2013/153 sayılı ilamında da açıklandığı gibi, kısmi iadenin mağduru tatmin edecek miktarda ve mağdur açısından doğrudan sonuç doğurucu nitelikte olması, ayrıca bunun sonucu olarak da mağdura ilave külfet yüklememesi gerekmektedir. Bu bağlamda sanık tarafından çalınan malın kullanılmayacak bir durumda mağdura iade edilmesi veya malın kullanılabilmesi için mağdurun ayrıca bir işlem ve masraf yapması gereken durumlarda kısmi iadeden bahsedilemeyeceği gibi, bütünlüğü bozulan malların parça parça olarak iade edilmesi durumunda da kısmi iadeden bahsedilemeyecektir. Çalınan şeyin bütünlüğü bozulduktan sonra parçalanarak iade edilmesi ve parçaların tek başına bir değerinin bulunması durumlarında kısmi iade veya tazmin şartlarının oluşup oluşmadığına gelince; parça olarak tek başına değeri olan malın satılabilmesi, mağdurun emek ve mesai sarf etmesini gerektirmesi, buna bağlı olarak iadenin doğrudan sonuç doğurmaması, ayrıca iade edilen parçaların satılması külfetinin zaten suçun işlenmesinden dolayı zarar görmüş olan mağdura yükletilmesinin hakkaniyete uygun olmaması nedeniyle kısmi iadenin şartlarının oluşmadığının kabulü gerekmektedir. Yapılan açıklamalar karşısında somut olayda; şüphe üzerine çaldığı kablolar ile birlikte yakalanan sanığın, suça konu kabloları çaldığı inşaat halindeki binanın yerini göstermek suretiyle, yakınana ulaşılarak iadeyi sağladığı, ancak yakınanın dosya içeriğine uygun olarak kovuşturma evresindeki ifadesinde, kabloların söküldüğü yerlerin yeniden yapılarak boyanması gerektiğini, iadenin zararlarını gidermediğini belirtmesi karşısında; mahkemenin iade şartlarının gerçekleşmediğine dair gerekçesi yasal ve yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki buna ilişkin bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Sanığın inşaat halindeki binadan döşenmiş olan kabloları sökerek çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza süresinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy