Tebliğname No: 2 - 2012/303660
MAHKEMESİ : İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 06.11.2012
NUMARASI: 1991/756 (E) ve 1992/396 (K)
SUÇ: Hırsızlık
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK.nın 141 ve 142.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nın 493/1.maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, dosya içeriğine ve toplanan delillere göre hükümlünün, gündüzleyin müştekinin bilirkişi tarafından muhkem olduğu belirtilen kapısının kilidini kırmak suretiyle içeriye girerek, normal değerde olduğu belirlenen televizyonu çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 116/1.maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1.maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 59 ve 81/2.maddeleriyle 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 116/1, 151/1 ve 62.maddeleri uyarınca uygulama yapılıp, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden uzlaşma koşulları da değerlendirilerek, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, kapının anahtar uydurularak açıldığını gösterir kanıtlar açıklanmadan, haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle işlenen hırsızlık suçlarında uygulama olanağı bulunan aynı Yasanın 142/2-d ve 765 sayılı TCK.nın 493/1.maddeleri ile karşılaştırma yapılıp, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından uzlaşma olanağı değerlendirmeden, 765 sayılı TCK.nın 493/1, 59 ve 81/2.maddeleri uyarınca hükmolunan sonuç cezanın 5237 sayılı TCK.nın 142/2-d, 62, 116/1 ve 151/1.maddeleri uyarınca kurulacak hükme göre lehe olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.