Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b, 142/2-d, 143 (iki kez), 62. (iki kez) ve 53.(iki kez) maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2011 tarihli ve 2009/869 esas, 2011/7 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/12/2013 gün ve 2012/19173/77418 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/01/2014 gün ve 2013/406313 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre;
1-Sanığın suç tarihinde geceleyin müştekinin oturduğu evin mutfak penceresinden girerek gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin 5237sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b. maddesi kapsamında kaldığının değerlendirilmemesinde,
2-Yakınanın evine mutfak penceresinden girerek, dizüstü bilgisayar, kol saati ve yakınana ait otomobilin anahtarını alan sanığın, evin önünde park halinde bulunan otomobili de çaldığı olayda, eylemin bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı ve benzer bir olay nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02/10/2007 gün ve 2007/195-197 sayılı kararında da belirtildiği üzere suça vasıf verilirken eylem bütünlüğü içindeki en ağır niteliğe dayanılması gerektiği hususları gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yakınana ait konuttan gerçekleştirdiği hırsızlık eylemi sırasında, dizüstü bilgisayar ve kol saati yanında yakınana ait otomobilin anahtarını da alan sanığın, evin önünde park halindeki otomobili de çaldığı olayda, eylemin bir bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı ve daha ağır yaptırım öngören suçtan hükümlülük kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyip, iki ayrı suçtan hüküm kurulması nedeniyle (2) no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İSTANBUL) 2.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip
kesinleşen, 25.01.2011 gün ve 2009/869, 2011/7 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükmün 1.bendinde yer alan ve yasa maddesi 142/1-b yerine 142/2-b olarak yazılan, devamında TCK.nun 143, 62, 53.maddelerinin uygulanmasına ilişkin mahkumiyet kararının hüküm fıkrasından ÇIKARTILMASINA, hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının ÇEKTİRİLMEMESİNE, 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d, 143, 62.maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının infazına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, bozmanın niteliğine göre (1) no'lu kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.