MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
21.01.2011 tarihinde sanık ...'in yokluğunda verilen kararın, sanığın sorgusu sırasında beyan ettiği adrese gönderildiği, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi uyarınca evrakın muhtara teslimi suretiyle tebligat işleminin yapıldığı, sanık ... yönünden mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeyerek kesinleştiği, Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin ise ... hakkında o tarihte verilen beraat hükmüne yönelik olduğu, 6352 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2012 tarihli yazısı ile dosyanın ilk derece mahkemesine iade edilmesi üzerine mahkemece sanık ... hakkında yapılan yargılamanın uyarlama yargılaması olduğunun belirlenmesiyle yapılan incelemede;
Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 Sayılı Yasanın 9.maddesine göre değil, 5275 Sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun' un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 Sayılı Yasanın 101.maddesinin 3.fıkrası uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararları temyiz etmenin mümkün olmadığı anlaşılmakla, 5271 Sayılı CMK'nın 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık ...'in dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2-)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanun’un geçici 2.maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu, katılan kurum tarafından zarar miktarının 17.450,21 TL olarak bildirildiği, buna karşılık bilirkişi tarafından kurum zararının, vergiler hariç 5.806,7 TL olarak hesaplandığı, bu şekilde her iki değer arasında bariz bir farklılığın olduğu dikkate alınarak, öncelikle anılan Kanun’un geçici 2.maddesi gereğince "6352 sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca bilirkişi tarafından hesaplanan 5.806,7 TL zararı tamamen tazmin etmesi halinde hakkında cezaya hükmolunmayacağı” hususunda sanığa bildirim yapılması, ödeme için makul bir süre tanınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, sanığa bu yasal imkanlar hatırlatılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy