MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen müşteki ...'in sanıklar hakkında açılan kamu davasına yazılı katılma istemi ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de; 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören müşteki ...'in davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
I- Sanık ... hakkında kasten yaralamadan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanığın temyiz dilekçesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükmün incelenmeksizin isteme uygun olarak mahalline İADESİNE,
II- Sanıklar ..., ..., ... ve ... ile katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK.nun 129. maddesi uyarınca hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi halinde, doğrudan 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında hapis cezaları tayin edildikten sonra, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, O yer cumhuriyet savcısı, sanıklar ..., ..., ... ve ... ile katılan sanık ...'in temyiz itirazları ile tebliğnamedik düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından (A) ve (C) bölümlerinin çıkarılmasına ve hüküm fıkrasının (A) bölümüne “Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 223/4-c maddesi uyarınca sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına” ve hüküm fıkrasının (C) bölümüne “Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 223/4-c maddesi uyarınca sanık ..., ..., ... ve ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III- Katılan sanık ..., sanık ..., sanık ... ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05/02/2013 tarihli, 2012/2-1264 E. ve 2013/42 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, uzlaşma ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması ayrı kurumlar olup, birbirinden farklı uygulama koşulları olduğundan, öncelikle sanık lehine düzenleme olduğunda kuşku bulunmayan uzlaştırma işleminin yapılması, uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanma imkanı olup olmadığı ayrıca değerlendirilmesi; diğer bir anlatımla, sanığın uzlaşmayı kabul etmemesi ve bu nedenle uzlaştırmanın sağlanamaması durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmaması, yargılama sonucunda şartlarının varlığı halinde 5271 Sayılı CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanabileceğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde “uzlaşma hükümlerine tabi olan suç yönünden taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşememesi” biçimindeki gerekçeyle katılan sanık ..., sanık ..., sanık ... ve sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 Sayılı TCK.nun 50/1-f. maddesine göre sanık hakkında ''mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya'' şeklinde tedbire çevrilebileceği belirtildiği halde, katılan sanık ...'in gönüllü olup olmadığı sorulmadan hakkında tayin olunan hapis cezasının yazılı şekilde ''3 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına'' karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan sanık ..., sanık ..., sanık ... ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy