MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında verilen 05/04/2010 tarihli mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/07/2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi uyarınca değerlendirilmesi için iade edildiği, iade sonrasında bu kez kurum zararının giderilmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmış ise de; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade yazısından önceki temyiz isteminin süresinde bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade yazısından sonra verilen 10/04/2014 tarihli hükmün hukuken geçersiz olduğu, dolayısıyla katılan vekilinin hukuken geçersiz olan 10/04/2014 tarihli hükme yönelik temyiz isteminde bulunduğu gibi, sanığın da 05/04/2010 tarihli hükme yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yokluğunda verilip 06/05/2010 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 14/05/2010 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz istemi ile katılan vekilinin hukuken geçersiz olan hükme yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.