MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
13.10.1997 tarih 1994/794E-1997/753K sayılı karar ile hükümlü hakkında verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 1998/8064E-8439K sayılı onama kararı ile kesinleşmesi nedeniyle müdafii ile vekalet ilişkisi sona erdiğinden ve uyarlama yargılaması sırasında talimat mahkemesi aracılığı ile alınan savunmasında hükümlünün müdafi talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında müdafiye yapılan tebligatın hukuken geçersiz olup 16/02/2015 tarih 2014/632E-2015/77K sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu ve hükümlünün öğrenme ile 09/03/2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I- Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suç tarihi itibariyle mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olup CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde yazılı usule göre taraflara uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.