MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mahkemece elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından verilen 19/11/2009 tarih ve 2009/607-2009/787 sayılı mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği, 29/07/2012 günlü iade kararının yalnızca elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu belirlenerek, elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan verilen 01/03/2013 tarihli karara yönelik tarafların temyiz başvurusunda bulunmadıkları, Dairemizin iade kararından sonra mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmamış ise de, sanık müdafiinin mühür bozma suçundan 19/11/2009 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
1- Tutanak tanıklarının soruşturma evresindeki 09/03/2006 tarihli ifadelerinde sanık hakkında 07/01/2006 tarihinde tutanak düzenlediklerini, elektriği kesmediklerini sadece sayacı mühürlediklerini beyan etmeleri karşısında; suç tutanağına konu 1471754 seri numaralı sayacın 07/01/2006 tarihinden önce mühürlenip mühürlenmediği, mühürlenmiş ise ne zaman ve hangi görevli tarafından mühürlendiği araştırılıp buna ilişkin tutanak ve belgeler de getirtilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Kabule göre de;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu, ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı ve mühür bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden, adli sicil kaydında yer alan sabıkaları engel teşkil etmeyen sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanığın katılan kurumun zararını gidermemesi” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.