MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın katılan ...’a yönelik eylemi ile ilgili olarak; katılanın evinin önünde açık alana park ettiği motosikletinin çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından ; sanığın katılan ...’na yönelik eylemi ile ilgili olarak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/04/2015 gün ve 2014/833 - 2015/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere sanığın, katılanın direksiyon kilidi ile kilitleyerek arkadaşının ikametinin önüne park ettiği motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamında kabul edilmesi gerekirken, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.