MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1 – Sanık hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;
Dairemizin 18.11.2014 tarihli 2014/30331- 2014/27083 esas sayılı kararıyla o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuna yönelik olduğu belirlenerek TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması yönünde kararın bozulduğu, bu haliyle Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2013 tarihli 2007/640- 2013/183 esas sayılı ilamıyla hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında mahkeme tarafından hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından yeniden kurulan 2014/957 Esas - 2015/197 Karar sayılı ve 18.06.2015 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının konusu ve infaz kabiliyeti bulunmayan karara yönelik temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.