MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanık hakkında atılı hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 23/07/2005 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 08/08/2005 olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesinin 26/11/2013 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 01/10/2007 tarihli kararda sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın 1 yıl 2 ay hapis cezası olduğu ve adli sicil kaydındaki tekerrüre esas mahkumiyeti olduğu halde mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmamasına karar verildiği, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu miktarın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden fazla cezaya hükmedilip 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kazanılmış hakkı korunmak suretiyle, 1 yıl 2 ay cezasına indirilmesine ve 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.