MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, konut dokuhulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık müdafiinin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin sadece sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarih ve 2011/5.MD-137 E.-2013/58 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkum olan sanık hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç açısından vekalet ücretine hükmedilmesine gerek olmadığının anlaşılması karşısında, beraat kararı verilen konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiş; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu bakımından ise; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy