MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yokluğunda verilen 11.03.2014 tarihli kararın sanık ...’ün MERNİS adresine 10.04.2014 tarihinde tebliğ edilmesi karşısında, sanığın 19.03.2014 tarihli temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I-O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazının incelenmesinde;
Oluşa ve dosya kapsamına göre Sanık ...’ın müştekinin park ettiği yerden motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamında kabul edilmesi gerekirken, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/02/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy