(5237 S. K. m. 141, 142)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın 08/01/2015 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğu açıkça anlaşılmaktadır.
Eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisi, Yargıtay'ın ilgili Dairesine ait olduğundan, tebliğ ve temyiz isteminin değerlendirilmesine ilişkin ek karar hukuki dayanaktan yoksun ve yok hükmünde bulunduğundan, 26/01/2015 tarihli, 2012/880 E. ve 2013/558 K. sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan değerlendirmede;
Yoklukta verilen karar, sanığın askerlik yaptığı birlikte görevli subay imzasına 05/12/2013 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, ... Tabur Görev Kuvveti Komutanlığı'nın 09/12/2013 tarihli ve 9170-1693-13/Per.Ks. sayılı yazısında, sanığın 24/08/2013 tarihinden itibaren firarda olduğunun belirtilmesi karşısında, söz konusu tebliğ işleminin geçerli olmadığı, sanığın eski hale getirme talebinin haklı nedenlere dayandığı, temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın, konuşup hemen iade etmek üzere aldığı suça konu telefonu bir daha katılana iade etmediği olayda, sanığın telefonu bina veya eklentisi içinde alması halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu, açık alanda almış olması halinde aynı Kanun'un 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilerek, bu konuda oluşan kuşkunun giderilmesi için katılanın ayrıntılı ifadesinin alınması ve sonucuna göre suçun nitelendirilmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy