MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 18.04.2013 tarihinde kesinleşen Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2012 gün ve 2012/291 Esas 2012/1205 Karar sayılı kararı tekerrüre esas olduğu halde, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
Sanığın 21.10.2014 tarihli son duruşmada lehe hükümlerin uygulanmasını istemesi karşısında; kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırıma çevrilmesine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesindeki hükümleri de kapsadığı nazara alınarak sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy