MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gerekçeli karar başlığında şikayetçinin kimlik bilgileri ile sanığın gözaltında kaldığı tarih ve süre gösterilmemişse de bu hususların mahallinde eklenmesi mümkün olduğu kabul edilmiş; sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine hırsızlık suçundan kurulan 02/06/2011 tarihli hüküm aynen açıklanırken TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca temel cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenip, eylemin teşebbüste kalması nedeniyle aynı Kanunun 35. maddesi uyarınca ¾ oranında indirilerek 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis cezasına hükmedilip, mahkemenin 19/11/2012 tarihli hükmünün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi karşısında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca da sanığın kazanılmış hakkı korunarak sanığın neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken mahkemece TCK'nın 142/1-b maddesi ile temel cezanın 6 ay hapis olarak belirlenip, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 2 ay 15 gün hapis cezasının aynen infazına şeklinde hüküm kurulmuş ise de, aleyhe temyizin bulunmayıp sonuç cezanın da doğru olarak belirlenmesi nedeniyle mahkemece yapılan yanlış uygulama, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.