MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, gerekçeli kararın tebliği için 26/09/2013 tarihinde adresine yapılan tebligatta cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında tebligatın usulüne uygun olmaması nedeniyle sanığın öğrenme üzerine cezaevinden verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine dair 06/05/2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
1- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Olay yerinden alınan parmak izlerinin sanığa ait parmak izleri ile uyuştuğuna dair 03/11/2008 tarihli ekspertiz raporu içeriği ve sanığın 05/02/2009 tarihli duruşmadaki ikrarı karşısında üzerine atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki 1 no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Olay yerinden alınan parmak izlerinin sanığa ait parmak izleri ile uyuştuğuna dair 03/11/2008 tarihli ekspertiz raporu içeriği ve sanığın 05/02/2009 tarihli duruşmadaki ikrarı karşısında üzerine atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki 1 no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun, 5271 sayılı Yasa'nın 253. maddesinin 3. fıkrasına 5918 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen son cümlenin yürürlük tarihi olan 09/07/2009 gününe kadar uzlaşma kapsamında bulunmayan başka bir suçla birlikte işlense dahi, suçun işlendiği 26/10/2008 tarihi itibariyle uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.