Hırsızlık suçundan sanık ...'nun, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 492/1, 522/1 ve 71. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2004 tarihli ve 2002/301 esas, 2004/405 sayılı karar aleyhine ... Bakanlığınca verilen 21/06/2016 gün ve 5476-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/07/2016 gün ve 2016/272125 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre,
1- Müştekiler ... ve ...'in, çalınan hayvanlarının soruşturma aşamasında bir kısmının kendilerine teslim edildiği kalan kısmının ise ücretlerini aldıklarını beyan ettikleri, yine dosya içerisinde bulunan soruşturma aşamasında düzenlenen suça konu hayvanlara ilişkin teslim tesellüm tutanakları karşısında, sanık hakkında lehe yasa değerlendirmesi yapılarak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında,
2- Sanığın suçu gece sayılan zaman diliminde işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilmeden, müştekilere karşı eylemini gece vaktinde işlediğinden bahisle 765 sayılı Kanun'un 492/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 14.12.2004 tarihinde verilen ilk mahkûmiyet hükmünün temyizi üzerine 6. Ceza Dairesinin 30.12.2005 tarih ve 2005/11876-12950 sayılı ilamı ile süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar verilerek hükmün kesinleşmesinin ardından, infaz savcılığının 5237 sayılı Kanun hükümleri yönünden uyarlama yapılması talebi üzerine mahkemece uyarlama yargılaması yapılmak suretiyle 20.11.2006 tarihinde verilen mahkûmiyet kararının hükümlü müdafiinin temyizi üzerine 6. Ceza Dairesinin 17.04.2013 tarih ve 2009/24240-2013/10047 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozmaya uyularak 27.11.2013 tarihinde verilen mahkûmiyet kararının ise hükümlü tarafından temyizi üzerine bu kez Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 27.01.2016 tarih ve 2015/17949 - 2016/963 sayılı ilamı ile “hükümlü hakkında ... 1. Asliye
Ceza Mahkemesinin 14.12.2004 gün 2002/301- 2004/405 sayılı kesinleşen ilamı ile ilgili olarak kanun yararına bozma yoluna gidilmesi gerektiği” hususunda görüş açıklamak suretiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; bu hükümlü hakkında yapılan kanun yararına bozma talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine 02.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy