MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemenin 19/02/2013 tarih ve 2012/394 esas, 2013/116 sayılı kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 15/03/2013 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 23/08/2013 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK'nın 86/2,3-a maddelerinde yazılı üst soya karşı basit yaralama nedeniyle bildirim yapılan Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesi'nin 25/02/2014 tarih 2013/757 esas ve 2014/122 karar sayılı 25/02/2014 kesinleşme tarihli mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 86/2,3-a maddelerinde yazılı üst soya karşı basit yaralama suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası suçun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış ise de, suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydına bakıldığında 3 yıllık denetim süresi içerisinde 05/06/2013 tarihinde işlediği TCK’nın 142/1-b,116/1 ve 151/1 maddelerinde düzenlenen hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesi tarafından verilen 2013/728 Esas 2013/604 Karar sayılı ilamının 05/02/2018 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk hakkında 19/02/2013 tarih 2012/394 Esas, 2013/116 Karar sayılı ilam ile hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 143, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 3 yıl denetim süresi öngörüldüğü, daha sonra suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle, açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, bu kez hırsızlık suçundan hüküm kurulurken hakkında TCK'nın 142/1-b,143, 31/2. ve 62. maddeleri uyarınca 11 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunması ve buna bağlı olarak TCK'nın 50/1-a ve 52. maddeleri uygulanarak sonuç cezanın 7.000 TL adli para cezası olarak belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy