(5237 S. K. m. 7, 66, 67, 116, 119, 142, 151) (765 S. K. m. 102, 104, 493, 522) (5252 S. K. m. 9) (5271 S. K. m. 223)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Şikayetçinin soruşturma evresinde alınan ifadesinde 23.05.2002 tarihinde saat 21:00 sularında iş yerini kapattığını ertesi gün saat 08:00 de geldiğinde ise iş yerinden hırsızlık yapıldığını anladığını beyan ettiği, sanıklardan ...'ın 29.05.2002 tarihinde alınan savunmasında şikayetçinin iş yerine sabah ezanından yaklaşık bir saat kadar sonra girdiklerini beyan ettiği gözetildiğinde “kuşkudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca eylemin gündüzün işlendiğinin kabulü gerektiği, bu durumda sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1., 522. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 24.05.2002 gününden inceleme tarihine kadar aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık sürenin geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy