MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın 08.06.2011 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğu ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması, sanık ...’ın yokluğunda verilen hükmün savunmasında bildirdiği bilinen en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın duruşmada bildirdiği adresinden farklı bir adrese ve koşulları olmamasına rağmen Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince tebliğ edilmesi sebebiyle, yapılan tebliğ işlemi geçersiz olduğundan sanığın eski hale getirme isteminin kabulü ile, mahkemenin 16.06.2011 gün ve 176-733 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek ve öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy