MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıklar hakkında müşteki ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesindeki mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının 29/05/2008 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,
2-Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali, müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 61/5. maddesine aykırı olarak aynı Kanun'un 35. maddesinin aynı Kanun'un 143. maddesinden önce uygulanması, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.