MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...'ın gerekçeli kararın konutuna tebliğ edildiği tarihte asker olduğunun tespit edildiği dikkate alındığında temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve sanık ...'a 07/05/2013 tarihinde yapılan tebligatın kime yapıldığının anlaşılamadığından yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle hakkında temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
...'ne ait bulunan ancak hak sahipleri tarafından kullanılmayan bina vasfındaki su deposunun etrafını çevreleyen dış kapısını çalmaya teşebbüs şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesiyle hüküm kurulması, her iki bentteki suçun öngördüğü cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 29.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.