MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesinin 04.06.2013 tarih, 2010/8366 E.-2013/13487 K. sayılı kararındaki, sanık ... hakkındaki bozmanın, temyizi reddedilen sanık ...’ye sirayet ettirilmesinin, sanık ... müdafiine, bozmadan sonra verilen 21/11/2013 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği sanık müdafiinin bu hükmü temyiz etme olanağı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık ...’in temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy