MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...’in , 22/05/2014 tarihli temyiz dilekçesinden sonra, 15/02/2016 tarihli dilekçesi ile "cezasının onanmasına" karar verilmesi yönündeki isteminin; "onama" yetkisi Yargıtay'a ait bulunduğundan, "temyizden vazgeçme" olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıkların, müştekinin evinin önüne park ettiği aracının plakalarını çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemi TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, aynı Yasa'nın 141 maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.