MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Davanın reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Onaysız fotokopiden oluşan suç tutanağının ve sayaç ayar raporunun hükme dayanak yapılarak CMK'nın 169/2 ve 219. maddelerine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanık hakkında 05/07/2011 ve 10/08/2011 tarihlerinde kaçak elektrik kullandığından bahisle ayrı ayrı tutanak düzenlendiği ve 05/07/2011 tarihli tutanakla ilgili 22/03/2013 tarihinde, 10/08/2011 tarihli tutanakla ilgili olarak da 21/03/2013 tarihinde ayrı ayrı kamu davası açıldığı, 05/07/2011 tarihli tutanakla ilgili dosya içerisinde yer alan ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/266 E. sayılı dava dosyasının 04/12/2013 tarihli gerekçeli karar örneğinden, sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve yine UYAP sisteminden yapılan sorgulamada ise bu kararın 05/02/2014 tarihinde kesinleştiği, anılan kararda sanık hakkındaki 10/08/2011 tarihli tutanaktan bahsedilmediği gibi sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında, iddianame tarihleri dikkate alındığında incelemeye konu 10/08/2011 tarihli tutanak ile 05/07/2011 tarihli tutanak arasında hukuki kesinti bulunmadığı ve sanığın eylemini zincirleme olarak gerçekleştirdiği nazara alınarak, öncelikle 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi uyarınca, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirildiğinde, katılan kurumun 10/08/2011 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına ilişkin cezasız ve vergisiz gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın gerçek zararı gidermesi halinde hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, aksi halde sanık hakkında 10/08/2011 tarihli tutanak nedeniyle mahkumiyet kararı verilip TCK'nın 43. maddesi ile artırım yapıldıktan sonra, önceki suç nedeniyle verilen hapis cezası da mahsup edilerek sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.