MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...’a, soruşturma aşamasında görevlendirilen müdafii Av. ...’a tebliğ edilen gerekçeli kararın, Av. ... tarafından temyiz edildiği ancak Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 7. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi gereğince soruşturma aşamasında görevlendirilen müdafiinin görevinin iddianamenin kabul kararı verilmesi ile birlikte sona ermesi nedeniyle Av. ...’ın temyiz isteminin geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ...’ın savunmasının alındığı 17/12/2013 tarihli duruşmada müdafii talebinin olmadığını ve savunmasını bizzat kendisinin yapacağını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bizzat sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 18.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.