MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü
Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/01/2012 tarih ve 2010/941 E.–2012/18 K. sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 31/01/2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 10/08/2012 tarihinde işlediği basit tehdit suçunu işlemesi nedeniyle bildirim yapılan Düzce 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/581 E. -2013/634 K. ve 12/09/2013 tarihli mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde yazılı basit tehdit suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası ihbara konu suçun uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP'tan yapılan incelemede bu suçtan Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2017 tarih ve 2012/397 E. -2013/537 K. sayılı ek kararı ile açılan davanın düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde 06/05/2014 tarihinde işlediği TCK’nın 106/2-a. maddesindeki silahla tehdit suçundan dolayı Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2014 tarihinde verilen ve 27/11/2014 tarihinde kesinleşen 2014/240 E- 2014/313 K. sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olmasının sonuca etkili olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hüküm kurulduktan sonra her iki suçu da kapsayacak şekilde farklı bir bentte her iki suçtan da verilen cezaların seçenek yaptırıma çevrildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun cezasında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereğince yapılacak arttırımın, teşebbüs nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 35. maddesinden sonra uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/4-5. maddelerine aykırı davranılması, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi gereğince "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme" seçenek yaptırımına çevrilirken, seçenek yaptırımın uygulanma süresinin açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde sürenin “en az iki yıl süreyle” şeklinde öngörülmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının TCK'nın 50/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan '' suça sürüklenen çocuğa verilen kısa süreli hapis cezasının en az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesi şeklinde tedbire çevrilmesine'' biçimindeki bölümden ''en az'' ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.