MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Fatih(Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/805 E. – 2010/1202 K. sayı ve 14/12/2010 tarihli kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 19/01/2011 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 11/01/2013 tarihinde ''hırsızlık'' suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 28/04/2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine Fatih(Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/805 E. – 2010/1202 K. sayı ve 14/12/2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2014 tarih ve 2013/70 E.-2014/162 K. sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığının anlaşıldığı, ancak sanığın UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren başka kasıtlı suçlardan kesinleşen mahkumiyetlerinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın mağdura ait inşaattan suça konu inşaat demirlerini, iskele ayağını, demir boruları, su motorunu ve elektrik kablolarını çalmaya teşebbüs etmesi biçimindeki eyleminin adet, tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.