MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizin 08.12.2014 gün ve 2014/16113 Esas, 2014/29307 Karar sayılı bozma kararına karşı mahkemesince direnme kararı verilmesi üzere dosyanın gönderildiği Yüksek Ceza Genel Kurulu'nun 24/05/2016 gün ve 2015/2-646 E. 2016/267 K. sayılı gönderme kararı ile dosyanın dairemize gönderilmesi üzerine 5271 sayılı CMK’nın 6763 sayılı Kanun ile değişik 307. maddenin 3. fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucu; her ne kadar tebliğnamede, mahkeme tarafından verilen kararın direnme kararı mahiyetinde olduğu belirtilmiş ise de, tebliğname tarafından direnme kararı olarak nitelendirilen kararda, bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1- 07.02.2008 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına göre, sözleşmesiz sayaçtan elektrik kullanıldığının ve sanığın 13.05.2009 tarihli sorgusunda, tutanağa konu adreste yaklaşık 20 seneden bu yana kiracı olarak oturduğunu, daha önceden aboneliğinin olduğunu ancak fatura borcunu ödeyemeyince sayacının söküldüğünü ve eşinin vefatından sonra idareye kaydı olmayan yeni bir sayaç taktırdığını belirttiğinin anlaşılması karşısında, kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alındığında, karşılıksız yararlanma kastının bulunup bulunmadığı yönünden, sanığın suça konu adreste hangi tarihler arasında oturduğu, sayacı ne kadar süredir kullandığı araştırılarak kaçak kullanım süresi belirlendikten sonra, kayıtlı olmayan sayacın kullanıldığı süreye ve evdeki kurulu güce göre kaçak elektrik tespit tutanağında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı ve sayaca herhangi bir müdahalenin bulunup bulunmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınıp, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği belirlenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin belirlenmesi durumunda ise, 02/07/2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu dikkate alınarak öncelikle katılan kurumdan sanığın zararı ödeyip ödemediği sorularak, ödemiş ise sanık hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. ve CMK'nın 223/4-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, ödememiş ise kurum zararının, normal tarifeye göre vergi ve cezalar hariç olarak bilirkişiye hesaplattırılması ve bilirkişi tarafından belirlenen zararı gidermesi halinde, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair sanığa bildirimde bulunulması, ödeme için makul bir süre verilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy