MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın 24/05/2016 tarihli dilekçesi ile "dosyasının onaylanmasına” karar verilmesi yönündeki isteğinin; “onama” yetkisi Yargıtay'a ait bulunduğundan, “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede,
Suç tarihinin 14/02/2015 olduğu, 18/6/2014 tarihli ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesindeki arttırım oranının ''üçte birine kadar'' yerine “yarı oranında” şeklinde değiştirilmesi karşısında, arttırım oranının bulunan sonuç cezaya göre, doğru bir şekilde yarı oranında yapıldığı, ancak bunun yerine sehven 1/6 şeklinde yazıldığı anlaşılmakla, bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarını uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.