MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 28/03/2016 gün ve 2015/18150 E., 2016/4663 K. sayılı ''Yokluğunda verilen 10/04/2012 tarihli mahkûmiyet hükmünün sanığın bildirdiği en son adreste tebliği için gönderilen tebligat parçasının dosya arasında bulunmadığı, 31/10/2014 tarihinde sanığa MERNİS adresine gerekçeli kararın tebliği için gönderilen tebligatın muhatabın dışarıda olduğunu beyan eden aynı konutta birlikte oturan ehil ve reşit... imzasına tebliğ edildiğinin anlaşılmasına karşın, dosya arasında suret halindeki belgeden...'nın sıfatı ve soyadının denetime olanak verir şekilde tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında sanığa gerekçeli kararın tebliği için gönderilen tebligat parçalarının dosyaya eklenmesi, 31/10/2014 tarihinde sanık ile beraber aynı konutta yaşayan kimselerin ve özellikle... isimli kimsenin bulunup bulunmadığının kolluk araştırması ile tespit edilmesinden sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine'' şeklindeki iadesi üzerine yapılan araştırma sonucu 30/07/2016 tarihli kolluk tutanağına göre sanık ... ile aynı adreste ikamet eden... isimli birinin olmadığı bildirildiğinin anlaşılması karşısında, temyiz isteminin reddine dair 05/02/2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle sanığın 05/02/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçuna ilişkin olup, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, öncelikle tekerrüre esas alınan bu ilamla ilgili uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın müştekinin ... plakalı aracını anahtar uydurmak suretiyle çalıp, camlarını ve kontak anahtarı yuvasını kırması şeklindeki eyleminde, hırsızlık suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 151. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.