Hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın mahkumiyetine dair Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.03.2015 tarih, 2014/557-2015/205 sayılı hükümlerin Dairemizin 14/11/2016 gün ve 2016/12888-2016/15185 sayılı ilamı ile “Sanığın aşamalarda, yüklenen suçları işlemediğini savunması, katılanın suça konu paraları koyduğu soyunma dolabının bulunduğu koridoru gösterir kamera kaydının bulunmaması, dosya içerisindeki 20.12.2013 tarihli parmak izi mukayesesine ilişkin uzmanlık raporuna göre, soyunma dolabı kapağı iç kısmı kilit aksamı alt tarafından elde edilen 1 adet parmak izinin mukayeseye elverişsiz olması, sanığın odasında ve aracında yapılan aramalarda suça konu paraların ele geçmemesi ve sanığı soyunma dolaplarının bulunduğu koridorda gördüklerini ifade eden tanıklar ... ile ...'in sanığı atılı suçları işlerken gördüklerine ilişkin bir beyanlarının bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçları işlediğine dair inkara yönelik savunmasının aksini gösterir, mahkumiyetine yeter nitelikte, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2016 gün ve 2016/400611 sayılı yazısı ile İTİRAZ KANUN yoluna başvurması üzerine,
Dosya incelerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;
Dairemizin 14/11/2016 gün ve 2016/12888-2016/15185 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla Cumhuriyet Başsavcılığının vaki itiraz sebepleri yerinde görülmediğinden, CMK'nın 308/2-3. maddeleri gereğince İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.