Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın mahkumiyetine dair Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.06.2012 tarih, 2011/281-2012/458 sayılı hükmün Dairemizin 01/12/2014 gün ve 2013/36389-2014/28414 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2016 gün ve 2016/391953 sayılı yazısı ile İTİRAZ KANUN yoluna başvurması üzerine, 5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;
Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde anılan maddelerdeki seçimlik cezalardan hapis cezası seçilip bu cezaların TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezalarına dönüştürüldüğü ve sanığın adli para cezasını ödememesi nedeniyle hürriyeti bağlayıcı cezasının infazı halinde sabıkasındaki hükümlülüğü nedeniyle cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, 5237 sayılı TCK'nın 58, 5275 sayılı Kanun'un 106. ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi karşısında; mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimlik serbestlik tedbirinin uygulanmayacağı gözetilmeden hüküm kurulduğu gerekçesiyle Dairemizin 01.12.2014 gün ve 2013/36389 - 2014/28414 sayılı onama ilamının konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden kaldırılıp anılan suçlarla ilgili hükümlerden 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle hükümlerin düzeltilerek onanması yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,
Dairemizin 01.12.2014 gün ve 2013/36389 - 2014/28414 sayılı onama ilamınında sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik onama hükümlerinin KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen sonuç cezaların yalnızca adli para cezası olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkralarından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.