MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, 10/09/2014 tarihli temyiz dilekçesinden sonra, 22/10/2015 tarihli dilekçesi ile "cezasının onanmasına” karar verilmesi yönündeki isteğinin; “onama” yetkisi Yargıtay'a ait bulunduğundan, “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin, suçun tamamlanmış olması halinde uygulanacağı, sanığın müşteki ...'a karşı işlediği hırsızlık suçunun ise teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi, ayrıca müşteki ...'a karşı mala zarar verme suçundan ve ...'a karşı işlenen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından dolayı meydana gelen zararın sanık tarafından giderilmemiş olması nedeniyle hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılmayacağının gözetilmemesi, yine sanığın müşteki ...'a karşı işlediği işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu, hakkında ölmesi nedeniyle düşme kararı verilen sanık ... ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy